Ανεγέρθη το 1965

Πανηγυρίζει στις 6 Δεκεμβρίου

Άγιος Νικόλαος ο Νεομάρτυρας εξ Ιωαννίνων
Το μοναδικό εξωκλήσι στην Ελλάδα του Αγίου Νικολάου Νεομάρτυρα εξ Ιωαννίνων βρίσκεται στη Πάρνηθα και συγκεκριμένα στον Αυλώνα Αττικής. Εντός αυτού βρέθηκε η μοναδική Ιστορημένη Εικόνα Του Αγίου. Την επίσημη πιστοποίηση της Πανελλήνιας μοναδικότητας της Εκκλησίας και της Εικόνας έκανε ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης του Οικουμενικού Θρόνου π. Θωμάς Ανδρέου Ιεροκήρυξ της Ιεράς Μητροπόλεως Ελευθερουπόλεως, αρμοδιώτερος όλων αφού είναι ο κληρικός που ανακάλυψε Έλληνα Άγιο στο συναξάρι της Βουλγαρικής Εκκλησίας προβαίνοντας σε σχετική ανακοίνωση στο Ελληνικό Ορθόδοξο ποίμνιο τον Φεβρουάριο του 2011.
Το εκκλησάκι και η Εικόνα βρέθηκαν από Αυλωνίτες περιπατητές αρχές Μαΐου 2011.
 

Η ζωή και το μαρτύριο του Αγίου
Ο Νεομάρτυρας Νικόλαος γεννήθηκε το 1510 στην πόλη των Ιωαννίνων από ευσεβείς γονείς, τον Μαρτίνο και την Ευφροσύνη. Η ζωή και το μαρτύριο του Αγίου κατεγράφησαν στην Βουλγαρική γλώσσα από τον Λόγιο Ματθαίο Γραμματικό Διάκονο και Λαμπαδάριο της Μητροπόλεως Σόφιας, σύγχρονο του Αγίου και το πρωτότυπο χειρόγραφο φυλάσσεται στην βιβλιοθήκη του ομώνυμου Ναού του Νεομάρτυρα στην Σόφια της Βουλγαρίας.
Σύμφωνα λοιπόν με το πρωτότυπο βουλγαρικό κείμενο της εποχής του μαρτυρίου του Αγίου, ο Νικόλαος ο οποίος έμαθε την τέχνη του υποδηματοποιού, μετέβει στην Σόφια μετά τον θάνατο των γονέων του όπου έγινε γνωστός λόγω της τέχνης του και της ευλαβικής ζωής του με αποτέλεσμα να γίνει δεκτός στην Σόφια με μεγάλη εγκαρδιότητα από τους Χριστιανούς κατοίκους της. Κατά τον Ματθαίο Γραμματικό ήταν τόσο αγαπητός και καλοσυνάτος που οι Βούλγαροι της Σόφιας τον αγάπησαν τόσο πολύ ώστε να τον νυμφεύσουν με μια κοπέλα από την Σόφια και να παραμείνει για πάντα εκεί, κάτι το οποίον και επετεύχθη αφού νυμφευόμενος μια κοπέλα εκεί απέκτησε μαζί της και δύο παιδιά τα οποία όμως πέθαναν πρόωρα.
Και αυτός, ο ευσεβής, δεν θρήνησε και η σύζυγος του τον παρότρυνε να μην θρηνήσουν αλλά να πιστεύουν στην Ανάσταση. Έχοντας απόλυτη πίστη στην αιώνια ζωή, παρηγορήθηκαν μιλώντας ο ένας στον άλλον με την φωνή του ευλογημένου Ιώβ και λέγοντας: « Ο Θεός έδωσε, ο Θεός πήρε, όπως ο Θεός αποφάσισε, ας είναι ευλογημένο το όνομα του Κυρίου». Η ενάρετη ζωή του Νικολάου και ο αδαμάντινος χαρακτήρας του, είχαν γίνει αιτία, λόγω κάποιου προβλήματος που του δημιούργησε ο φθόνος ενός τούρκου, πριν από το θάνατο των παιδιών του, να φύγει για κάποια χρόνια και να κρυφτεί στην Ρουμανία, ώστε να μην κινδυνέψει. Στο μεσοδιάστημα έγινε στρατιωτικός εκεί και υπηρέτησε στην αυλή του τοπικού Ηγεμόνα.
Όταν πλέον επέστρεψε στην Σόφια μετά από τρία χρόνια το 1554 δηλ. ένα χρόνο προ του μαρτυρίου του σε ηλικία 45 ετών και αφού είχε συμβεί το οδυνηρό γεγονός του θανάτου των παιδιών του, που ήδη αναφέραμε, ένα περιστατικό θα του αλλάξει ολόκληρη την ζωή του. Εκλήθη σε γεύμα από γείτονές του Τούρκους, οι οποίοι αφού του έριξαν κάποιο υπνωτικό στο κρασί του, αφού εκείνος έπεσε σε βαθύ ύπνο, κάλεσαν τον χότζα ο οποίος του έκανε περιτομή! Όταν ξύπνησε και αντελήφθη τι του είχε συμβεί, κλείστηκε για ένα χρόνο μέσα στο σπίτι του κλαίγοντας απαρηγόρητος και προσευχόμενος συνεχώς έως ότου ο χότζας τον κάλεσε να πάει στο τζαμί να προσευχηθεί – και μάλιστα την ημέρα που οι Χριστιανοί εόρταζαν την Ανάληψη του Κυρίου - διότι πλέον όπως του είπε, ήταν μουσουλμάνος, αφού είχε περιτομηθεί. Ο Νικόλαος απάντησε πως τίποτα δεν θα μπορούσε να τον κάνει να αρνηθεί τον Χριστό και έτσι ξεκινούν τα μαρτύρια.
Αφού φυλακίσθηκε ανακρίθηκε από τον δικαστή και ομολόγησε με παρρησία τον Χριστό, μάλιστα ο συναξαριστής του μαρτυρίου του, ο Ματθαίος Γραμματικός, μεταφέρει στο χειρόγραφο του, θεολογικότατες απαντήσεις που δίνει ο Άγιος στον Δικαστή και μάλιστα τεκμηριωμένες μέσα από την Αγία Γραφή. Αφού κτυπήθηκε από τους παριστάμενους, σε σημείο που να πληγωθεί βαριά οδηγήθηκε σε μία περιοχή, λίγο έξω από την πόλη η οποία ονομάζονταν ‘’ Γιούτς μπουνάρ’’ (τρία πηγάδια) αφού λιθοβολήθηκε μέχρι θανάτου, το σώμα του παραδόθηκε στην φωτιά και στο τέλος την τέφρα του την έριξαν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, (μόνο ένα μικρό οστό μας λέει ο Γραμματικός, διέσωσε ένα μικρό παιδί όταν το πήρε και το έβαλε στην τσέπη του και είναι το μοναδικό λείψανο του Αγίου που φυλάσσεται στον μεγαλοπρεπή Ναό του στην Σόφια).
Το μαρτύριο του Αγίου έγινε την 17ην Μαΐου του 1555 και μάλιστα υπάρχει παλαιό παρεκκλήσιο στον τόπο του μαρτυρίου του στην Σόφια, εκτός του περικαλλούς μεγάλου Ναού του. Μάλιστα λίγο μετά τον μαρτυρικό του θάνατο αγιοκατατάχθηκε από τον τότε Μητροπολίτη Σόφιας Ιώβ με την έγκριση τοπικής επαρχιακής Συνόδου.